ang mga samu't saring nararamdaman ng isang tao!!!!!!!!
kamakailan lamang eh napanuod ko ang balita tungkol sa mga estudyanteng pinasususpinde ng kanilang principal dahil sa di umanong paninirang puri nila doon sa pamamagitan ng blog.... Para sa akin, napakaunfair naman un, suspension para sa kanila??? naku naku!!! eh kung aku nasa kalagayan nila ganun na ganun din gagawin ko eh magsusumbong!!! kung tutuusin maliit na issue lang un peo biglang lumaki.... imprimitida nga siguro ung principal na un....(bLee peace tau mam!!!)
anywayz ito lang ang punto ko don, ang bawat isa ay may kalayaan na iexpess ang kanilang nararamdaman... gaya ko at nio..... masaklap nga lang ay minsan hindi natin ito maisigaw maipaglaban,,, kaya aun sinusulat na lang natin o di kaya ilalathala natin sa ating mga blog....di ba??? galing no??? dati naman di uso to pero dahil sa maangking pagpupursigeh ng tao dahil sa teknolohiya, nakabuo sila ng kompyuter!!!! mapunta ulit tayo sa karapatang pantao... ako, sa ngayon estudyante gaya nila.... sa ngayon din tila nararamdaman ko ung bagay na nagawa nila, hanga nga ako sa ginawa nila eh humantong ito bilang isang malaking isyu, sa radyo man o sa tv... eh ako, kami?? panu na kaya magiging buhay namin bilang future teachers???? at magpahanggang ngayon di ako matahimik sa ginagawa ng critic teacher namin... ayon sa king pagkakaalam ang guro tumatayo din bilang pangalawang magulang ng mga estudyante...pero bakit ganun siya sa amin pinagmamalupitan nia kami sa mga masasakit na salita nia?? isipin mo lumugar ka sa kinalalgyan namin.... aminado ako hindi pa sapat ang aking kaalaman bilang isang guro pero bakit ganun na lamang siya??? sisigawan kami sa harap ng mga estudyante nia at minsan nga eh lalaitin ka pa niya... ngaun, mei maasahan ka pa ba nah galang mula sa mga estudyanteng hinahawakan mo??? kung meron man, iilan lamang ang mga ganun sa klase.... tama!!! insulto un sa akin at sa amin... kea nga mei critic teacher para punahin ka ng mahinahon eh itama ang mali at bigayan ka ng advice bilang isang estudyanteng guro.... nkakadepress un noh.... di mo pah malaman ang mood nia.... eh nakuh ang saklap..... sa ngayon, napanghihinaan na ako ng loob para maging guro dahil sa mga nagawa nia amin.... damang-dam ko ang takot at hinagpis tuwing matutulog ako.... hindi ko alam kong ipagpupursigeh ko pa ang kursong edukasyon.... dahil doon... oo sabihin na natin na tintrain ka bilang guro pero kelangan ba ng ganung pagtrato??? sigawan at laitin??? panu naman ung pangarap ko ngayon maglalaho na ba ito habang buhay dahil sa dumaan ako sa mga palad niya na tila impyero sa amin....???makakatagal pa ba ako????
(ULIT ANG BLOG NA ITO AY HANGO LAMANG SA AKING NARARAMDAMAN)
HINDI AKO NANINIRA GUSTO KO LANG ILABAS ANG NARARAMDAMAN KO KASI HIRAP NA HIRAP NA AKO AT KAMI BILANG ISANG STUDENT TEACHERS!!!! wahaha nakakabaliw etoH!!!!
yan ang naisigaw kuh sa damdamin ko nang dumating ang buwan ng marso... akala ko kasi di ko na malalampasan ang bawat dagok sa buhay bilang estudyanteng guro eh...
at etoh na nga tapos na ang lahat... sarap isipin na nalalapit na rin ang pagtigil ko bilang buhay estudyante... bagong kabanata na naman tatahakin ko ibatibang pagsubok nanaman ang haharapin ko!!! di bale kaya ko toh!!!
